Nigdy więcej - Magdalena Paździora
Bezwiednie
bezimiennie
maszerowali tysiącami
naprzeciw
Wielkiego Absurdu
w okresie dojrzewania
historii
Spranymi mózgami
węszyli zwycięstwo
i niezwykłość chwili
która staje się ciałem ich rąk
i nieśli w sobie
hektolitry krwi do przelania zainkasowane za biurkiem despoty
w tej anty - podróży
totalitarnej
a egzotyczne kwiaty
tylko tego kraju i kwitnące tej nocy
poza podziwem zostały podeptane
i wydrążone z tego co własne
jako przyszła
niezauważona zdobycz
tych
co już pozostali tylko
niemym filmem
/Wiersz pochodzi z pisma:"Sybirak" 2000 r, nr 23, s. 46-47/
|
|
|
|
|
|
|
|
