Głód - Ks. Józef Buczma
Codziennie rano
szła matka po parę kromek chleba,
na które czekaliśmy od wczoraj,
nie mogąc myśleć o niczym innym.
Wydzielając po jednej
z niknącej
po każdym cięciu zgłodniałego noża
czarnej zimnej cegiełki
nie oszczędziła tyko łez,
których nigdy jej nie brakowało.
/Wiersz pochodzi z pisma:"Sybirak" 2007, nr 33, s. 126./
|
|
